αίσθηση

Πίνακας περιεχομένων

1 Ελληνικά (el)
- 1.1 Ετυμολογία
- 1.2 Ουσιαστικό

[] Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	αίσθηση	αισθήσεις
γενική	αίσθησης	αισθήσεων
γενική	αισθήσεως	αισθήσεων
αιτιατική	αίσθηση	αισθήσεις
κλητική	αίσθηση	αισθήσεις

αίσθηση < αρχαία ελληνική αἴσθησις < αἰσθάνομαι < ἀῒω, δηλαδή γνωρίζω καλά με μία αίσθηση, αφή ή ακοή, γνωστότερο με τη σύνθετη μορφή του, ἐπαΐω (γνωρίζω σε βάθος), ἐπαΐων (μετοχή) και (σήμερα ουσιαστικό), ἐπαΐοντας, ο βαθύς γνώστης.

[] Ουσιαστικό

αίσθηση θηλυκό

λειτουργία του οργανισμού με την οποία προσλαμβάνονται τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος (όραση, ακοή, αφή, γεύση, όσφρηση)
ικανότητα αντίληψης και αξιολόγησης

η αίσθηση του ωραίου, η αίσθηση του μέτρου
εντύπωση, όχι απαραιτήτως θεμελιωμένη

αυτός ο άνθρωπος μου δίνει την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του
- κάνω αίσθηση: εντυπωσιάζω
προαίσθημα

[] Εκφράσεις

αίσθηση του χιούμορ: η ικανότητα του να εκφράζεται ή/και να αντιλαμβάνεται κάποιος το χιούμορ
έκτη αίσθηση: η διαίσθηση
χάνω τις αισθήσεις μου: λιποθυμώ
ξαναβρίσκω τις αισθήσεις μου: συνέρχομαι από λιποθυμία