αινιγματικός

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

αινιγματικός < αρχαία ελληνική αἰνιγματικός

Προφορά

ΔΦΑ : /ɛ.niɣ.ma.ti.ˈkɔs/

Επίθετο

αινιγματικός, -ή, -ό

1. σχετικός με ένα αίνιγμα
2. μυστηριώδης, εκείνος που επίτηδες γίνεται δυσνόητος,ο ασαφής, εκείνος που δημιουργεί ερωτηματικά, αυτό που δεν εξηγείται μόνο με ένα τρόπο

   Σήμερα είσαι πολύ «αινιγματικός», όλο με διφορούμενα μιλάς

   Ο Κώστας είναι «αινιγματική» φυσιογνωμία (κανείς δεν ξέρει πολλά γι' αυτόν)

   Το «αινιγματικό χαμόγελο της Τζιοκόντα» και «Η σιωπή σου είναι αινιγματική» (κάτι που ερμηνεύεται με πολλους και ποικίλους τρόπους)

Συγγενικές λέξεις

• αινιγματίας παλιότερα όποιος εκφραζόταν ασαφώς
• υπαινικτικός

Συνώνυμα

• γρίφος για άτομο
• ασαφής
• μυστηριώδης
• σκοτεινός

Αντώνυμα

• σαφής
• ξεκάθαρος
• τα λέει καθαρά και σταράτα

Μεταφράσεις

    αινιγματικός

αγγλικά : enigmatic  (en) γαλλικά : énigmatique  (fr) εσπεράντο : enigma  (eo)

ρουμανικά : enigmatic  (ro)