αληθινός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	αληθινός	αληθινή	αληθινό
γενική	αληθινού	αληθινής	αληθινού
αιτιατική	αληθινό	αληθινή	αληθινό
κλητική	αληθινέ	αληθινή	αληθινό
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	αληθινοί	αληθινές	αληθινά
γενική	αληθινών	αληθινών	αληθινών
αιτιατική	αληθινούς	αληθινές	αληθινά
κλητική	αληθινοί	αληθινές	αληθινά

Ετυμολογία

αληθινός < αρχαία ελληνική ἀληθινός

Επίθετο

αληθινός -ή -ό

1. που ανταποκρίνεται στην αλήθεια, που δεν περιέχει ψεύδη ή υποκρισία

   αληθινά λόγια, αληθινή αγάπη

2. (για αντικείμενα) πραγματικός, γνήσιος

   αληθινά μαργαριτάρια

3. (για πρόσωπα) πραγματικός, γνήσιος, που ανταποκρίνεται στο ιδανικό

   ένας αληθινός ήρωας

4. (με οριστικό άρθρο, για πρόσωπα) ο πραγματικός, αυτός που στην πραγματικότητα έχει την αναφερόμενη ιδιότητα

• γνώρισε τους αληθινούς γονείς του σε μεγάλη ηλικία

Συνώνυμα

• αληθής
• πραγματικός

Αντώνυμα

• ψευδής
• ψεύτικος

Μεταφράσεις

    αληθινός

αγγλικά : true  (en) γαλλικά : vrai  (fr) αρχαία γαλλικά : verai

εσπεράντο : vera  (eo) , prava  (eo) ρουμανικά : adevărat  (ro)