αμόλυντος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	αμόλυντος	αμόλυντη	αμόλυντο
γενική	αμόλυντου	αμόλυντης	αμόλυντου
αιτιατική	αμόλυντο	αμόλυντη	αμόλυντο
κλητική	αμόλυντε	αμόλυντη	αμόλυντο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	αμόλυντοι	αμόλυντες	αμόλυντα
γενική	αμόλυντων	αμόλυντων	αμόλυντων
αιτιατική	αμόλυντους	αμόλυντες	αμόλυντα
κλητική	αμόλυντοι	αμόλυντες	αμόλυντα

Ετυμολογία

αμόλυντος < α- στερητικό + μολύνω + κατάληξη ρηματικών επιθέτων -τος

Προφορά

ΔΦΑ : /a.ˈmɔ.lin.dɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /a.ˈmɔ.lin.di/ θηλυκό

ΔΦΑ : /a.ˈmɔ.lin.dɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

αμόλυντος, -η, -ο

1. που δεν έχει μολυνθεί

   αντώνυμα: μαγαρισμένος

2. (μεταφορικά) που είναι αγνός ηθικά

   συνώνυμα: αμίαντος, άσπιλος

3. (μεταφορικά) που δεν έχει σεξουαλική επαφή

Μεταφράσεις

    αμόλυντος