ανάκρουση

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ανάκρουση	ανακρούσεις
γενική	ανάκρουσης	ανακρούσεων
	ανακρούσεως
αιτιατική	ανάκρουση	ανακρούσεις
κλητική	ανάκρουση	ανακρούσεις

Ετυμολογία

ανάκρουση < αρχαία ελληνική ἀνάκρουσις

Ουσιαστικό

ανάκρουση θηλυκό

1. η εκτέλεση εμβατηρίου ή άλλου ανάλογου μουσικού κομματιού

   Αμέσως μετά έγινε η ανάκρουση των εθνικών ύμνων και των δύο χωρών, ενώ οι εύζωνες της Προεδρικής Φρουράς παρουσίαζαν όπλα. (από άρθρο στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 4 Νοεμβρίου 2009)

2. η κίνηση προς τα πίσω ενός πυροβόλου όπλου κατά τη βολή

Μεταφράσεις

    ανάκρουση