αναβολέας

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	αναβολέας	αναβολείς
γενική	αναβολέα ή αναβολέως	αναβολέων
αιτιατική	αναβολέα	αναβολείς
κλητική	αναβολέα	αναβολείς

Ετυμολογία

• αναβολέας < αναβολεύς < αναβάλλω

Ουσιαστικό

αναβολέας σέλας

το οστάριο αναβολέας

αναβολέας και αναβολεύς αρσενικό

1. μεταλλικός κρίκος που κρέμεται από τη σέλα. Χρησιμεύει στον αναβάτη για να ανέβει πάνω στη ράχη του ζώου.

   στήριξε το δεξί του πόδι στον αναβολέα και δίνοντας μια ώθηση βρέθηκε καβάλα στο άλογο

2. ένα από τα τρία ακουστικά οστάρια του μέσω ωτός, αυτό που εφάπτεται στην ωοειδή θυρίδα στο έσω ους. Έχει σχήμα που μοιάζει με αναβολέα σέλας (για αυτό το λόγο άλλωστε πήρε αυτήν την ονομασία).

Συγγενικές λέξεις

• αναβολή
• αναβολικός
• αναβολισμός

Μεταφράσεις

    αναβολέας

αγγλικά : stirrup  (en) , stapes  (en)

γαλλικά : étrier  (fr)