ανατολή

Από Βικιλεξικό

Δείτε επίσης : Ανατολή

Πίνακας περιεχομένων 1 Ελληνικά (el) 1.1 Ετυμολογία 1.2 Προφορά 1.3 Ουσιαστικό 1.3.1 Συγγενικές λέξεις 1.3.2 Δείτε επίσης 1.3.3 Μεταφράσεις

Ελληνικά (el)

Πτώση	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	ανατολή	-
Γενική	ανατολής	-
Αιτιατική	ανατολή	-
Κλητική	ανατολή	-

Ετυμολογία

ανατολή < αρχαία ελληνική ἀνατολή < ἀνατέλλω

Προφορά

ΔΦΑ : /a.na.tɔ.ˈli/

Ουσιαστικό

ανατολή θηλυκό μόνο στον ενικό

1. η αρχή της εμφάνισης ενός ουράνιου σώματος και, κυρίως, του ήλιου στον ορίζοντα και της πορείας του στον ουράνιο θόλο

   αντώνυμα: δύση

2. (συνεκδοχικά) η ώρα που ανατέλλει ένα ουράνιο σώμα. Είναι διαφορετική από περιοχή σε περιοχή, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος

   συνώνυμα: ξημέρωμα

3. (συνεκδοχικά) ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την πλευρά που ανατέλλει ο ήλιος
4. (μεταφορικά) η αρχή, το νέο ξεκίνημα

Συγγενικές λέξεις

• ανατολικά
• ανατολικός

Δείτε επίσης

• τα σημεία του ορίζοντα: βορράς, νότος, ανατολή, δύση

Μεταφράσεις

αγγλικά : sunrise  (en) , east  (en) γαλλικά : Orient  (fr) , lever du soleil  (fr) , est  (fr) εβραϊκά : מזרח  (he)

εσπεράντο : oriento  (eo) ρωσικά : восток  (ru) φινλανδικά : itä  (fi)