ανοϊκός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	ανοϊκός	ανοϊκή	ανοϊκό
γενική	ανοϊκού	ανοϊκής	ανοϊκού
αιτιατική	ανοϊκό	ανοϊκή	ανοϊκό
κλητική	ανοϊκέ	ανοϊκή	ανοϊκό
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	ανοϊκοί	ανοϊκές	ανοϊκά
γενική	ανοϊκών	ανοϊκών	ανοϊκών
αιτιατική	ανοϊκούς	ανοϊκές	ανοϊκά
κλητική	ανοϊκοί	ανοϊκές	ανοϊκά

Ετυμολογία

ανοϊκός < άνο(ια) + -ικός αρχαία ελληνική ἄνοια και ἀνοίη < ἄνοος και ἄνους < ἀ στερητικό + νοῦς

Επίθετο

ανοϊκός, -ή, -ό

• ασθενής που χάνει λόγω γήρατος ή άλλης παθολογίας την επαφή με την πραγματικότητα και αδυνατεί να ερμηνεύσει τα ερεθίσματα που δέχεται ή να εκφράσει όσα αισθάνεται ο ίδιος

ο ανοϊκός άνθρωπος μπορεί να πάσχει είτε από γεροντική είτε από προγεροντική άνοια

Μεταφράσεις

    ανοϊκός

αγγλικά : demented  (en) γαλλικά : dément  (fr)

ρωσικά : слабоумный  (ru) τσεχικά : dementní  (cs)