απάτη

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	απάτη	απάτες
γενική	απάτης	απατών
αιτιατική	απάτη	απάτες
κλητική	απάτη	απάτες

Ετυμολογία

απάτη < αρχαία ελληνική ἀπάτη

Προφορά

ΔΦΑ : /a.ˈpa.ti/

Ουσιαστικό

απάτη θηλυκό

1. παραπλανητική πράξη με σκοπό την δυσανάλογη ωφέλεια
2. (νομικός όρος) ποινικό αδίκημα κατά το οποίο κάποιος αποσπά ξένη περιουσία για να ωφεληθεί ο ίδιος ή τρίτοι
3. (μεταφορικά) ψέμα, πλάνη
4. (συνεκδοχικά) αυτός που κάνει απάτες, ο απατεώνας

   μεγάλη απάτη αυτός που μας έφερες τις προάλλες

Συνώνυμα

• απατεωνιά
• εξαπάτηση
• κόλπο
• λαδιά

Συγγενικές λέξεις

• απατεώνας, απατεώνισσα
• απατεωνιά
• απατηλός
• απατώ
• εξαπάτηση
• οφθαλμαπάτη
• φρεναπάτη

Μεταφράσεις

    απάτη

αγγλικά : fraud  (en) , deceit  (en)