αποκατάσταση

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	αποκατάσταση	αποκαταστάσεις
γενική	αποκατάστασης	αποκαταστάσεων
	αποκαταστάσεως
αιτιατική	αποκατάσταση	αποκαταστάσεις
κλητική	αποκατάσταση	αποκαταστάσεις

Ετυμολογία

αποκατάσταση < αρχαία ελληνική ἀποκατάστασις

Ουσιαστικό

αποκατάσταση θηλυκό

1. η ενέργεια με την οποία κάτι που υπέστη ζημιά ή βλάβη επανέρχεται στην προηγούμενη καλή κατάσταση

   η αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε ο σεισμός

2. η ενέργεια με την οποία κάποιος που έχασε άδικα ή παράνομα τη θέση του (π.χ εξαιτίας μιας δικτατορίας) αποκτά ξανά τα δικαιώματα που έχασε
3. (παρωχημένο) ο γάμος, ιδιαίτερα ενός κοριτσιού, με την έννοια της εκπλήρωσης της υποχρέωσης που είχε η οικογένεια

   παλιότερα συνηθιζόταν να μην παντρεύεται το αγόρι, αν δεν είχε προηγουμένως εξασφαλίσει την αποκατάσταση της αδελφής του

4. η οικονομική εξασφάλιση
5. (ετυμολογία) η επιστημονική υπόθεση για την αρχική μορφή λέξεων, για τύπους λέξεων από νεκρές γλώσσες που δεν μαρτυρούνται από κάποια γραπτή πηγή

Συγγενικές λέξεις

• αποκαθιστώ

Συνώνυμα

• επιδιόρθωση

Εκφράσεις

• κέντρο αποκατάστασης: λέγεται η κλινική που ειδικεύεται στην αποκατάσταση της υγείας παραπληγικών, ατόμων με σοβαρές βλάβες στην κινητικότητα, όπως θυμάτων εγκεφαλικού επεισοδίου, τροχαίου ατυχήματος κ.λπ.

Μεταφράσεις

    αποκατάσταση

αγγλικά : rectification  (en) , reparation  (en) (1), restoration  (en) , recovery  (en) , reinstatement  (en) (2) γαλλικά : réparation  (fr) , rectification  (fr) , réhabilitation  (fr) , restauration  (fr) ρουμανικά : restaurare  (ro)