αρπακτικό

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	αρπακτικό	αρπακτικά
γενική	αρπακτικού	αρπακτικών
αιτιατική	αρπακτικό	αρπακτικά
κλητική	αρπακτικό	αρπακτικά

Ετυμολογία

αρπακτικό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου αρπακτικός (επειδή αρπάζει τα θύματά του από τη θέση τους στο έδαφος ή στον αέρα)

Ουσιαστικό

αρπακτικό ουδέτερο

1. κάθε σαρκοβόρο πουλί με γρήγορο πέταγμα και γαμψά νύχια που που κυνηγά αρπάζοντας με τα νύχια το θήραμά του

Συγγενικές λέξεις

→ δείτε τη λέξη: αρπάζω

Μεταφράσεις

    αρπακτικό

αγγλικά : predator  (en)

Κλιτή μορφή επιθέτου

αρπακτικό

• αρπακτικός, στην αιτιατική του ενικού
• ουδέτερο του αρπακτικός, στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού