βήχας

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

βήχας < αρχαία ελληνική βήξ, βηχός < από το αρχαίο ρήμα βήσσω και βήττω. Αλλη ετυμυμολογία θεωρεί, αντίστροφα, ότι το ρήμα βήττω είναι παράγωγο του ουσιαστικού βήξ

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈvi.xas/

Ουσιαστικό

βήχας αρσενικό μόνο στον ενικό

1. απότομη και σπασμωδική εκπνοή αέρα από τους πνεύμονες που συνοδεύεται από τραχύ ήχο
2. (συνεκδοχικά) ο ήχος που παράγεται με την παραπάνω εκπνοή
3. (συνεκδοχικά) η αμηχανία

   τον έπιασε βήχας γιατί δεν ήξερε τι να πει

Εκφράσεις

• κόβω το βήχα κάποιου : τερματίζω τις απαιτήσεις κάποιου // επαναφέρω κάποιον στην τάξη

  τού έκοψε το βήχα γιατί είχε πάρει πολύ θάρρος

• (ιατρική) παραγωγικός βήχας = αποχρεμπτικός βήχας : εκείνος κατά τον οποίο παράγονται αποχρέμψεις ή φλέγματα (ο κάπως μαλακός βήχας), σε αντιδιαστολή προς τον ξερόβηχα

Συγγενικές λέξεις

• βήγμα (αρχαία ελληνική το φλέγμα)
• βήξιμο
• βήχω

Σύνθετα

• αντιβηχικό
• ξερόβηχας

Μεταφράσεις

    βήχας

αγγλικά : cough  (en) γαλλικά : toux  (fr) πολωνικά : kaszel  (pl)