βροντή

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

βροντή < αρχαία ελληνική βροντή < βρέμω

Ουσιαστικό

βροντή

1. μπουμπουνητό αστραπής, ισχυρός κρότος με διάρκεια, παρατεταμένος

Συγγενικές λέξεις

• βρόντημα

Μεταφράσεις

    βροντή

αγγλικά : thunder  (en) γαλλικά : tonnerre  (fr)