δαίμονας

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	δαίμονας	δαίμονες
γενική	δαίμονα	δαιμόνων
αιτιατική	δαίμονα	δαίμονες
κλητική	δαίμονα	δαίμονες

Ετυμολογία

δαίμονας < αρχαία ελληνική δαίμων

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈðɛ.mɔ.nas/

Ουσιαστικό

δαίμονας αρσενικό

1. κακοποιό πνεύμα
2. άνθρωπος πανέξυπνος που βρίσκει πάντα τρόπο να πετυχαίνει αυτό που θέλει
3. άνθρωπος καταχθόνιος
4. (πληροφορική), (αργκό) πρόγραμμα το οποίο εκτελείται στο παρασκήνιο (χωρίς να έχει εμφανές γραφικό περιβάλλον), υπηρεσία

Συνώνυμα

• δαίμων

Συγγενικές λέξεις

• δαιμονίζω
• δαιμόνιο
• δαιμόνιος
• δαιμονισμένος

Σύνθετα

• δαιμονολάτρης
• δαιμονολατρία
• δαιμονολόγος
• δαιμονολογία
• δεισιδαίμονας
• δεισιδαιμονία
• ευδαίμονας
• ευδαιμονία

Μεταφράσεις

    δαίμονας

αγγλικά : demon  (en) γαλλικά : démon  (fr) εσπεράντο : demono  (eo) ιαπωνικά : 悪霊  (ja) (akuryō) (あくりょう) κινεζικά : 惡魔  (zh) (ěmó) κορεατικά : 악귀  (ko) (akgwi)

σουαχίλι : pepo  (sw)