δεσμός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	δεσμός	δεσμοί
γενική	δεσμού	δεσμών
αιτιατική	δεσμό	δεσμούς
κλητική	δεσμέ	δεσμοί

Ετυμολογία

δεσμός < αρχαία ελληνική δεσμός

Ουσιαστικό

δεσμός αρσενικό, πληθυντικός: δεσμοί και δεσμά

1. οτιδήποτε συνδέει μεταξύ τους δύο άτομα ή σύνολα από συναισθηματική, κοινωνική, οικονομική κ.α. άποψη

   οι ακατάλυτοι δεσμοί φιλίας ανάμεσα στους δύο λαούς

2. η ερωτική σχέση

   η Μαρία έχει δεσμό με τον Ηλία εδώ και τρία χρόνια

3. το πρόσωπο με το οποίο κάποος διατηρεί ερωτική σχέση

   Η Μαρία μετά από τρία χρόνια αποφάσισε να μας συστήσει το δεσμό της

4. (χημεία) η δύναμη που αλληλεπιδρά μεταξύ γειτονικών ατόμων και τα κάνει να σχηματίζουν μια χημική ένωση
5. κόμπος

   στη φράση: ο Γόρδιος δεσμός

Δείτε επίσης

• δεσμά
• δεσμός υδρογόνου
• ετεροπολικός δεσμός
• ομοιοπολικός δεσμός

Μεταφράσεις

    δεσμός

αγγλικά : bond  (en) , tie  (en) γαλλικά : lien  (fr)

εσπεράντο : ligo  (eo)

    χημικός όρος

    κόμπος

→ δείτε τη λέξη: κόμπος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

δεσμός < {{[παράγ. λ. *δε- (< δέω «δένω» < *δεjω) + παρ.επίθ. -σ-μός]|grc}}

Ουσιαστικό

δεσμός αρσενικό

1. το δέσιμο

Εκφράσεις

• δεσμός γλώσσης: γλωσσοδέτης
• δεσμός ἀργυρίου: κομπόδεμα