διένεξη

Ελληνικά (el)

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	διένεξη	διενέξεις
γενική	διένεξης & διενέξεως	διενέξεων
αιτιατική	διένεξη	διενέξεις
κλητική	διένεξη	διενέξεις

Ετυμολογία

διένεξη < μεσαιωνική ελληνική διένεξις< διαφέρω (πρόθεση διά + αοριστικό θέμα ἐνεγκ- του φέρω)

Ουσιαστικό

διένεξη θηλυκό

1. αντιπαράθεση, διαμάχη, φιλονικία

Μεταφράσεις

    διένεξη