διακόπτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	διακόπτης	διακόπτες
γενική	διακόπτη	διακοπτών
αιτιατική	διακόπτη	διακόπτες
κλητική	διακόπτη	διακόπτες

Ετυμολογία

διακόπτης < διακόπτω

Ουσιαστικό

διακόπτης αρσενικό

1. εξάρτημα που διακόπτει ή αποκαθιστά τη συνέχεια ηλεκτρικού κυκλώματος και επομένως την κίνηση του ηλεκτρικού ρεύματος

Μεταφράσεις

    διακόπτης

αγγλικά : switch  (en) γαλλικά : interrupteur  (fr)

πολωνικά : wyłącznik  (pl) ρουμανικά : întrerupător  (ro)