διδάσκω

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

διδάσκω < αρχαία ελληνική διδάσκω μαθαίνω σε κάποιον κάτι,μορφώνω

Προφορά

ΔΦΑ : /ði.ˈða.skɔ/

Ρήμα

διδάσκω, ενεργητική μετοχή διδάσκων, παθητική φωνή διδάσκομαι

1. μεταδίδω με συστηματικό τρόπο τη γνώση που έχω για ένα αντικείμενο σε κάποιον άλλον
2. εργάζομαι ως δάσκαλος ή καθηγητής

   ο Γιώργος διδάσκει στο Αρσάκειο

3. μεταφέρω στους ακροατές μου μια ηθική διδασκαλία, ένα μήνυμα

   ο Χριστός δίδασκε την αγάπη

   ο μύθος αυτός μας διδάσκει την αξία της αληθινής φιλίας

4. (θέατρο) σκηνοθετώ

Συνώνυμα

• μαθαίνω κάτι σε κάποιον

Συγγενικές λέξεις

• διδασκαλείο
• διδασκαλία
• διδασκαλικός
• διδάσκαλος, δάσκαλος, δασκάλα
• διδαχή
• δίδαγμα
• διδακτός
• διδακτέος

Κλίση

    Κλίση

απρόσωπες εγκλίσεις απαρέμφατο (αόριστος) διδάξει μετοχή (ενεστώτας) διδάσκοντας προσωπικές εγκλίσεις πρόσωπο ενικός πληθυντικός πρώτο δεύτερο τρίτο πρώτο δεύτερο τρίτο οριστική εγώ εσύ αυτός εμείς εσείς αυτοί μονολεκτικοί χρόνοι ενεστώτας διδάσκω διδάσκεις διδάσκει διδάσκουμε διδάσκετε διδάσκουν παρατατικός δίδασκα δίδασκες δίδασκε διδάσκαμε διδάσκατε δίδασκαν αόριστος δίδαξα δίδαξες δίδαξε διδάξαμε διδάξατε δίδαξαν περιφραστικοί χρόνοι εξακολουθητικός μέλλοντας θα διδάσκω θα διδάσκεις θα διδάσκει θα διδάσκουμε θα διδάσκετε θα διδάσκουν στιγμιαίος μέλλοντας θα διδάξω θα διδάξεις θα διδάξει θα διδάξουμε θα διδάξετε θα διδάξουν παρακείμενος α' έχω διδάξει έχεις διδάξει έχει διδάξει έχουμε διδάξει έχετε διδάξει έχουν διδάξει παρακείμενος β' έχω διδαγμένο έχεις διδαγμένο έχει διδαγμένο έχο(υ)με διδαγμένο έχετε διδαγμένο έχουν(ε) διδαγμένο υπερσυντέλικος α' είχα διδάξει είχες διδάξει είχε διδάξει είχαμε διδάξει είχατε διδάξει είχαν διδάξει υπερσυντέλικος β' είχα διδαγμένο είχες διδαγμένο είχε διδαγμένο είχαμε διδαγμένο είχατε διδαγμένο είχαν(ε) διδαγμένο συντελεσμένος μέλλοντας α' θα έχω διδάξει θα έχεις διδάξει θα έχει διδάξει θα έχουμε διδάξει θα έχετε διδάξει θα έχουν διδάξει συντελεσμένος μέλλοντας β' θα έχω διδαγμένο θα έχεις διδαγμένο θα έχει διδαγμένο θα έχο(υ)με διδαγμένο θα έχετε διδαγμένο θα έχουν(ε) διδαγμένο υποτακτική εγώ εσύ αυτός εμείς εσείς αυτοί περιφραστικοί χρόνοι ενεστώτας να διδάσκω να διδάσκεις να διδάσκει να διδάσκουμε να διδάσκετε να διδάσκουν αόριστος να διδάξω να διδάξεις να διδάξει να διδάξουμε να διδάξετε να διδάξουν παρακείμενος α' να έχω διδάξει να έχεις διδάξει να έχει διδάξει να έχουμε διδάξει να έχετε διδάξει να έχουν διδάξει παρακείμενος β' να έχω διδαγμένο να έχεις διδαγμένο να έχει διδαγμένο να έχο(υ)με διδαγμένο να έχετε διδαγμένο να έχουν(ε) διδαγμένο προστακτική - (εσύ) - - (εσείς) - μονολεκτικοί χρόνοι ενεστώτας δίδασκε διδάσκετε αόριστος δίδαξε διδάξτε περιφραστικός χρόνος παρακείμενος έχε διδαγμένο έχετε διδαγμένο

Μεταφράσεις

    διδάσκω

αγγλικά : teach  (en) γαλλικά : enseigner  (fr) γερμανικά : lehren  (de) εβραϊκά : ללמד  (he)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ρήμα

• διδάσκω

Κλίση

    Κλίση

Ενεργητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ διδάσκω διδάσκω διδάσκοιμι - σύ διδάσκεις διδάσκῃς διδάσκοις διδάσκε οὖτος διδάσκει διδάσκῃ διδάσκοι διδασκέτω ἡμεῖς διδάσκομεν διδάσκωμεν διδάσκοιμεν - ὑμεῖς διδάσκετε διδάσκητε διδάσκοιτε διδάσκετε οὗτοι διδάσκουσι(ν) διδάσκωσι(ν) διδάσκοιεν διδασκόντων / διδασκέτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή διδάσκειν διδάσκων διδάσκουσα δίδασκον Ενεργητικός Παρατατικός προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐδίδασκον - - - σύ ἐδίδασκες - - - οὖτος ἐδίδασκε - - - ἡμεῖς ἐδιδάσκομεν - - - ὑμεῖς ἐδιδάσκετε - - - οὗτοι ἐδίδασκον - - - Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ διδάξω - διδάξοιμι - σύ διδάξεις - διδάξοις - οὖτος διδάξει - διδάξοι - ἡμεῖς διδάξομεν - διδάξοιμεν - ὑμεῖς διδάξετε - διδάξοιτε - οὗτοι διδάξουσι(ν) - διδάξοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή διδάξειν διδάξων διδάξουσα διδάξον Ενεργητικός Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐδίδαξα διδάξω διδάξαιμι - σύ ἐδίδαξας διδάξῃς διδάξαις / διδάξειας δίδαξον οὖτος ἐδίδαξε διδάξῃ διδάξαι / διδάξειεν διδαξάτω ἡμεῖς ἐδιδάξαμεν διδάξωμεν διδάξαιμεν - ὑμεῖς ἐδιδάξατε διδάξητε διδάξαιτε διδάξατε οὗτοι ἐδίδαξαν διδάξωσι(ν) διδάξαιεν / διδάξειαν διδαξάντων / διδαξάτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή διδάξαι διδάξας διδάξασα διδάξαν Ενεργητικός Παρακείμενος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ δεδίδαχα δεδιδάχω / δεδιδαχώς ὦ δεδιδάχοιμι / δεδιδαχώς εἴην - σύ δεδίδαχας δεδιδάχῃς / δεδιδαχώς ᾖς δεδιδάχοις / δεδιδαχώς εἴης δεδιδαχώς ἴσθι οὗτος δεδίδαχε δεδιδάχῃ / δεδιδαχώς ᾖ δεδιδάχοι / δεδιδαχώς εἴης δεδιδαχώς ἔστω ἡμεῖς δεδιδάχαμεν δεδιδάχωμεν / δεδιδαχότες ὦμεν δεδιδάχοιμεν / δεδιδαχότες εἴημεν/εἶμεν - ὑμεῖς δεδιδάχατε δεδιδάχητε / δεδιδαχότες ἦτε δεδιδάχοιτε / δεδιδαχότες εἴητε/εἶτε δεδιδαχότες ἔστε οὗτοι δεδιδάχασι(ν) δεδιδάχωσι(ν) / δεδιδαχότες ὦσι(ν) δεδιδάχοιεν / δεδιδαχότες εἴησαν/εἶεν δεδιδαχότες ἔστων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή δεδιδαχέναι δεδιδαχώς δεδιδαχυῖα δεδιδαχός Ενεργητικός Υπερσυντέλικος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐδεδίχειν - - - σύ ἐδεδίχεις - - - οὖτος ἐδεδίχει - - - ἡμεῖς ἐδεδίχεμεν - - - ὑμεῖς ἐδεδίχετε - - - οὗτοι ἐδεδίχεσαν - - -