δοκέω

Αυτή η σελίδα μπήκε στον κατάλογο των σελίδων που χρειάζονται να μορφοποιηθούν όπως συνηθίζεται στο Βικιλεξικό, έτσι ώστε να υπάρχει ομοιομορφία με τις υπόλοιπες σελίδες. Παρακαλούμε βγάλτε αυτή την ετικέτα εάν θεωρείτε ότι η μορφή της σελίδας ταιριάζει με τα στάνταρντ του Βικιλεξικού.

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

δοκέω-δοκῶ < από τη ρίζα -δοκ που προήλθε από μετάπτωση από τη ρίζα -δεκ < από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα -dek̑

Αρχικοί Χρόνοι
Ενεστώτας	δοκέω-ῶ
Παρατατικός	ἐδόκουν
Μέλλοντας	δόξω και δοκήσω
Αόριστος	ἔδοξα και ἐδόκησα
Παρακείμενος	δεδόκηκα
Υπερσυντέλικος	(ἐδεδόχεσαν)

Ρήμα

δοκέω-δοκῶ

1. πιστεύω, νομίζω, θεωρώ, φαντάζομαι, υποθέτω, αποφασίζω
2. το απρόσωπο δοκεῖ με δοτική προσωπική ή με απαρέμφατο, σημαίνει κρίνω ότι, φαίνεται ότι, φαίνεται καλό, αποφασίζω να

   ἔδοξεν Ἀργείοισιν (αποφάσισαν, τους φάνηκε καλό να..)

   ἔδοξε τῇ βουλῇ και ἔδοξε τῷ δήμῳ (η βουλή ή ο δήμος αποφάσισαν να...)

3. η κοινή γνώμη, η εδραιωμένη άποψη του κόσμου

   τὰ δοκοῦντα

Εκφράσεις

• ἐνεργεῖ κατά το δοκοῦν (απαρέμφατο του απρόσωπου ρήματος δοκεί): κάνει ό,τι νομίζει, ενεργεί αθαίρετα
• δοκεῖ μοι... (μου φαίνεται ότι...)

Το απρόσωπο δοκεῖ
Ενεστώτας	δοκεῖ
Παρατατικός	ἐδόκει
Μέλλοντας	δόξει
Αόριστος β'	ἔδοξε
Παρακείμενος	δέδοκται
Υπερσυντέλικος	ἐδέδοκτο

Συνώνυμα

• φρονῶ

Συγγενικές λέξεις

• δόξα
• δόκιμος
• δέχομαι
• δοχείο και δοχεῖον
• ο δόκος (στα αρχ. ελλ. η υποψία και η υποκειμενικότητα)
• δεξιός

Σύνθετα

• δοκησίσοφος
• προσδοκώ

Δείτε επίσης =

• δοκώ (νεοελληνικό)