δουλεύω

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

δουλεύω < ελληνιστική κοινή δουλεύω < αρχαία ελληνική δουλεύω

Ρήμα

δουλεύω (παθητική φωνή: δουλεύομαι)

1. κάνω μια χειρωνακτική ή πνευματική δουλειά

   Συνώνυμα: εργάζομαι

2. λειτουργώ

   Το ρολόι/μηχάνημα σταμάτησε να δουλεύει

3. πειράζω κάποιον, τον ξεγελώ

   Συνώνυμα: κοροϊδεύω, εξαπατώ

   Με χαμόγελο με κέφι / πώς με καταφέρνεις και γελάς, / μπράβο σου πώς με δουλεύεις / κι όλο φίνα την περνάς. (Βασίλης Τσιτσάνης, Μπράβο σου πώς με δουλεύεις)

Έκφραση

• Δούλευε να φας και κλέψε να 'χεις:
• Κοιμάται κι η τύχη του δουλεύει:

Κλίση

    Κλίση

απρόσωπες εγκλίσεις απαρέμφατο (αόριστος) δουλέψει μετοχή (ενεστώτας) δουλεύοντας προσωπικές εγκλίσεις πρόσωπο ενικός πληθυντικός πρώτο δεύτερο τρίτο πρώτο δεύτερο τρίτο οριστική εγώ εσύ αυτός εμείς εσείς αυτοί μονολεκτικοί χρόνοι ενεστώτας δουλεύω δουλεύεις δουλεύει δουλεύουμε δουλεύετε δουλεύουν παρατατικός δούλευα δούλευες δούλευε δουλεύαμε δουλεύατε δούλευαν αόριστος δούλεψα δούλεψες δούλεψε δουλέψαμε δουλέψατε δούλεψαν περιφραστικοί χρόνοι εξακολουθητικός μέλλοντας θα δουλεύω θα δουλεύεις θα δουλεύει θα δουλεύουμε θα δουλεύετε θα δουλεύουν στιγμιαίος μέλλοντας θα δουλέψω θα δουλέψεις θα δουλέψει θα δουλέψουμε θα δουλέψετε θα δουλέψουν παρακείμενος α' έχω δουλέψει έχεις δουλέψει έχει δουλέψει έχουμε δουλέψει έχετε δουλέψει έχουν δουλέψει παρακείμενος β' έχω δουλεμένο έχεις δουλεμένο έχει δουλεμένο έχο(υ)με δουλεμένο έχετε δουλεμένο έχουν(ε) δουλεμένο υπερσυντέλικος α' είχα δουλέψει είχες δουλέψει είχε δουλέψει είχαμε δουλέψει είχατε δουλέψει είχαν δουλέψει υπερσυντέλικος β' είχα δουλεμένο είχες δουλεμένο είχε δουλεμένο είχαμε δουλεμένο είχατε δουλεμένο είχαν(ε) δουλεμένο συντελεσμένος μέλλοντας α' θα έχω δουλέψει θα έχεις δουλέψει θα έχει δουλέψει θα έχουμε δουλέψει θα έχετε δουλέψει θα έχουν δουλέψει συντελεσμένος μέλλοντας β' θα έχω δουλεμένο θα έχεις δουλεμένο θα έχει δουλεμένο θα έχο(υ)με δουλεμένο θα έχετε δουλεμένο θα έχουν(ε) δουλεμένο υποτακτική εγώ εσύ αυτός εμείς εσείς αυτοί περιφραστικοί χρόνοι ενεστώτας να δουλεύω να δουλεύεις να δουλεύει να δουλεύουμε να δουλεύετε να δουλεύουν αόριστος να δουλέψω να δουλέψεις να δουλέψει να δουλέψουμε να δουλέψετε να δουλέψουν παρακείμενος α' να έχω δουλέψει να έχεις δουλέψει να έχει δουλέψει να έχουμε δουλέψει να έχετε δουλέψει να έχουν δουλέψει παρακείμενος β' να έχω δουλεμένο να έχεις δουλεμένο να έχει δουλεμένο να έχο(υ)με δουλεμένο να έχετε δουλεμένο να έχουν(ε) δουλεμένο προστακτική - (εσύ) - - (εσείς) - μονολεκτικοί χρόνοι ενεστώτας δούλευε δουλεύετε αόριστος δούλεψε δουλέψτε περιφραστικός χρόνος παρακείμενος έχε δουλεμένο έχετε δουλεμένο

Μεταφράσεις

    δουλεύω

αγγλικά : work  (en) , pull one's leg  (en) γαλλικά : travailler  (fr) , faire marcher  (fr)

εσπεράντο : labori  (eo) ιταλικά : lavorare  (it) λατινικά : laboro  (la) ολλανδικά : werken  (nl) πολωνικά : pracować  (pl)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

δουλεύω < δοῦλος + -εύω

Ρήμα

δουλεύω

1. είμαι δούλος, υπήκοος
2. υπηρετώ, εξυπηρετώ
3. υπακούω
4. υποτάσσομαι

Κλίση

    δουλεύω

Ενεργητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ δουλεύω δουλεύω δουλεύοιμι - σύ δουλεύεις δουλεύῃς δουλεύοις δούλευε οὖτος δουλεύει δουλεύῃ δουλεύοι δουλευέτω ἡμεῖς δουλεύομεν δουλεύωμεν δουλεύοιμεν - ὑμεῖς δουλεύετε δουλεύητε δουλεύοιτε δουλεύετε οὗτοι δουλεύουσι(ν) δουλεύωσι(ν) δουλεύοιεν δουλευόντων / δουλευέτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή δουλεύειν δουλεύων δουλεύουσα δουλεῦον Ενεργητικός Παρατατικός προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐδούλευον - - - σύ ἐδούλευες - - - οὖτος ἐδούλευε - - - ἡμεῖς ἐδουλεύομεν - - - ὑμεῖς ἐδουλεύετε - - - οὗτοι ἐδούλευον - - - Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ δουλεύσω - δουλεύσοιμι - σύ δουλεύσεις - δουλεύσοις - οὖτος δουλεύσει - δουλεύσοι - ἡμεῖς δουλεύσομεν - δουλεύσοιμεν - ὑμεῖς δουλεύσετε - δουλεύσοιτε - οὗτοι δουλεύσουσι(ν) - δουλεύσοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή δουλεύσειν δουλεύσων δουλεύσουσα δουλεῦσον Ενεργητικός Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐδούλευσα δουλεύσω δουλεύσαιμι - σύ ἐδούλευσας δουλεύσῃς δουλεύσαις / δουλεύσειας δούλευσον οὖτος ἐδούλευσε δουλεύσῃ δουλεύσαι / δουλεύσειεν δουλευσάτω ἡμεῖς ἐδουλεύσαμεν δουλεύσωμεν δουλεύσαιμεν - ὑμεῖς ἐδουλεύσατε δουλεύσητε δουλεύσαιτε δουλεύσατε οὗτοι ἐδούλευσαν δουλεύσωσι(ν) δουλεύσαιεν / δουλεύσειαν δουλευσάντων / δουλευσάτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή δουλεῦσαι δουλεύσας δουλεύσασα δουλεῦσαν Ενεργητικός Παρακείμενος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ δεδούλευκα δεδουλεύκω / δεδουλευκώς ὦ δεδουλεύκοιμι / δεδουλευκώς εἴην - σύ δεδούλευκας δεδουλεύκῃς / δεδουλευκώς ᾖς δεδουλεύκοις / δεδουλευκώς εἴης δεδουλευκώς ἴσθι οὗτος δεδούλευκε δεδουλεύκῃ / δεδουλευκώς ᾖ δεδουλεύκοι / δεδουλευκώς εἴης δεδουλευκώς ἔστω ἡμεῖς δεδουλεύκαμεν δεδουλεύκωμεν / δεδουλευκότες ὦμεν δεδουλεύκοιμεν / δεδουλευκότες εἴημεν/εἶμεν - ὑμεῖς δεδουλεύκατε δεδουλεύκητε / δεδουλευκότες ἦτε δεδουλεύκοιτε / δεδουλευκότες εἴητε/εἶτε δεδουλευκότες ἔστε οὗτοι δεδουλεύκασι(ν) δεδουλεύκωσι(ν) / δεδουλευκότες ὦσι(ν) δεδουλεύκοιεν / δεδουλευκότες εἴησαν/εἶεν δεδουλευκότες ἔστων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή δεδουλευκέναι δεδουλευκώς δεδουλευκυῖα δεδουλευκός Ενεργητικός Υπερσυντέλικος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐδεδουλεύκειν - - - σύ ἐδεδουλεύκεις - - - οὖτος ἐδεδουλεύκει - - - ἡμεῖς ἐδεδουλεύκεμεν - - - ὑμεῖς ἐδεδουλεύκετε - - - οὗτοι ἐδεδουλεύκεσαν - - -