δούκας

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	δούκας	δούκες
γενική	δούκα	δούκων
αιτιατική	δούκα	δούκες
κλητική	δούκα	δούκες

Ετυμολογία

δούκας < μεσαιωνική ελληνική δούκας < μεταγενέστερη ελληνική δούξ < λατινική dux (στρατιωτικός διοικητής) < duco (διοικώ)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈðu.kas/

Ουσιαστικό

δούκας αρσενικό

1. τίτλος ευγενείας της δυτικής Ευρώπης
2. παλαιότερο αξίωμα
   • (Βυζάντιο) στρατιωτικός διοικητής θέματος
   • (βενετοκρατία) γενικός διοικητής
   • (μεσαιωνική Ευρώπη) ηγεμόνας μικρού κράτους που ήταν ανεξάρτητο

Μεταφράσεις

    δούκας

αγγλικά : duke  (en) γαλλικά : duc  (fr) εσπεράντο : duko  (eo)