δυσαρέσκεια

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	δυσαρέσκεια	δυσαρέσκειες
γενική	δυσαρέσκειας	δυσαρεσκειών
αιτιατική	δυσαρέσκεια	δυσαρέσκειες
κλητική	δυσαρέσκεια	δυσαρέσκειες

Ετυμολογία

δυσαρέσκεια < δυσ- + ἀρέσκω

Ουσιαστικό

δυσαρέσκεια θηλυκό

• το συναίσθημα που προκαλείται από μια δυσάρεστη κατάσταση ή από κάτι που δεν εγκρίνουμε ή μας βλάπτει

Συνώνυμα

• απαρέσκεια

Αντώνυμα

• ευαρέσκεια

Μεταφράσεις

    δυσαρέσκεια

αγγλικά : discontent  (en) , dissatisfaction  (en) , displeasure  (en)