ενέχυρο

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ενέχυρο	ενέχυρα
γενική	ενέχυρου και ενεχύρου	ενέχυρων και ενεχύρων
αιτιατική	ενέχυρο	ενέχυρα
κλητική	ενέχυρο	ενέχυρα

Ετυμολογία

ενέχυρο < αρχαία ελληνική ἐνέχυρον < ἐν ἐχύρῳ (=με ασφάλεια) < ἐν + ἐχυρός < ἔχω

Ουσιαστικό

ενέχυρο ουδέτερο

1. υποθήκη, εγγύηση, αμανάτι
2. (νομικά) πρόκειται για την ασφάλεια του δανειστή σε περίπτωση μη καταβολής χρέους από τη μεριά του δανειζόμενου και αφορά μόνο κίνητα πράγματα και δικαιώματα

   έβαλε ενέχυρο ό,τι είχε και δεν είχε για να πάρει το δάνειο, αλλά το σπίτι του ούτε κατά διάνοια

συγγενείς

• ενεχυροδανειστήριο
• ενεχυριάζω
• ενεχυροδανειστής
• ενεχυροδανειστικός

Μεταφράσεις

    ενέχυρο

αγγλικά : collateral  (en) αγγλικά : mortgage  (en) η υποθήκη

πολωνικά : zastaw  (pl)