εντολή

Πίνακας περιεχομένων

1 Ελληνικά (el)

[] Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	εντολή	εντολές
γενική	εντολής	εντολών
αιτιατική	εντολή	εντολές
κλητική	εντολή	εντολές

[] Ετυμολογία

εντολή < αρχαία ελληνική ἐντολή

[] Προφορά

ΔΦΑ : /ɛ.ndɔ.ˈli/

[] Ουσιαστικό

εντολή θηλυκό

η διαταγή ή η παραγγελία που δίνεται επιτακτικά από κάποιον ανώτερο σε κάποιον κατώτερο για την εκτέλεση μιας πράξης

συνώνυμα: διαταγή, οδηγία, παραγγελία, παράγγελμα
(πολιτική) η εξουσιοδότηση για την εφαρμογή μιας πολιτικής, που παρέχεται από το σώμα των εκλεκτόρων ή από αυτόν που κατά το Σύνταγμα κατέχει την ανώτατη πολιτική εξουσία στα κόμματα και στους εκπροσώπους τους

ο πρόεδρος τής Δημοκρατίας έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο κόμμα που νίκησε στις εκλογές
(πληροφορική) η οδηγία που δίνεται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή για την εκτέλεση μιας λειτουργίας
(νομική) η σύμβαση με την οποία ο εντολοδόχος αναλαμβάνει την υποχρέωση να διεκπεραιώσει χωρίς αμοιβή την υπόθεση που του ανέθεσε ο εντολέας
(οικονομία) το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται από την τράπεζας κατόπιν εξουσιοδότησής της από κάποιον οφειλέτη

συνώνυμα: έμβασμα