επιτομή

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	επιτομή	επιτομές
γενική	επιτομής	επιτομών
αιτιατική	επιτομή	επιτομές
κλητική	επιτομή	επιτομές

Ετυμολογία

επιτομή < αρχαία ελληνική ἐπιτομή < ἐπιτέμνω < ἐπί + τέμνω

Προφορά

ΔΦΑ : /ɛ.pi.tɔ.mi/

Ουσιαστικό

επιτομή θηλυκό

1. σύνοψη ενός κειμένου
2. συγκέντρωση κειμένων σε έναν τόμο
3. που συγκεντρώνει τα καλύτερα χαρακτηριστικά ενός προσώπου ή αντικειμένου, το τυπικό ή τέλειο παράδειγμα

   Συνώνυμα: ενσάρκωση, προσωποποίηση, πρότυπο, υπόδειγμα

   επιτομή της πρακτικότητας/τσιγκουνιάς/κακίας/κομψότητας

   Η ιστορία των σκουπιδιών είναι η επιτομή του ελληνικού παραλογισμού (*)

Μεταφράσεις

    επιτομή

αγγλικά : compendium  (en)