εχθρός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	εχθρός	εχθροί
γενική	εχθρού	εχθρών
αιτιατική	εχθρό	εχθρούς
κλητική	εχθρέ	εχθροί

Ετυμολογία

εχθρός < αρχαία ελληνική ἐχθρός

Ουσιαστικό

εχθρός και εχτρός

1. ο αντίπαλος, αυτός που επιχειρεί με πολεμικά μέσα να πετύχει στόχο που δεν είναι επιθυμητός από άλλους

   συνώνυμα: πολέμιος

   αντώνυμα: σύμμαχος

2. αυτός που προσπαθεί να βλάψει άλλους ή να τους εμποδίσει από το να επιτύχουν κάποιο σκοπό
3. αυτός που ενεργεί από μίσος για άλλον, που κάνει κινήσεις που θα έχουν αρνητικές συνέπειες για το υποκείμενο του μίσους του
4. αυτός που δεν συμφιλιώνεται με κάτι άλλο, που δεν μπορεί να συνυπάρξει μαζί του

   ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο

Αντώνυμα

• φίλος

Συγγενικές λέξεις

• έχθρα
• εχθρεύομαι
• εχθρικά
• εχθρικός
• εχθρικότητα
• εχθροπάθεια
• εχθροπραξία
• εχθρότητα

Μεταφράσεις

    εχθρός

αγγλικά : enemy  (en) γαλλικά : ennemi  (fr)

φινλανδικά : vihollinen  (fi)