ζηλωτής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ζηλωτής	ζηλωτές
γενική	ζηλωτή	ζηλωτών
αιτιατική	ζηλωτή	ζηλωτές
κλητική	ζηλωτή	ζηλωτές

Ετυμολογία

ζηλωτής < αρχαία ελληνική , από το ζηλόω-ζηλῶ.

Προφορά

ΔΦΑ : /zi.lɔ.ˈtis/

Ουσιαστικό

ζηλωτής αρσενικό, ζηλώτρια θηλυκό

• κάποιος παθιασμένος με κάτι
• φανατικά θρήσκος

Οι ζηλωτές αποτελούσαν ένα εβραϊκό επαναστατικό κίνημα εναντίον των Ρωμαίων κατά τη στάση των ετών 66-70 μ.Χ.

Μεταφράσεις

    ζηλωτής

αγγλικά : zealot  (en) γαλλικά : zélote  (fr)

πολωνικά : zelota  (pl)