θαυμαστής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	θαυμαστής	θαυμαστές
γενική	θαυμαστή	θαυμαστών
αιτιατική	θαυμαστή	θαυμαστές
κλητική	θαυμαστή	θαυμαστές

Ετυμολογία

θαυμαστής < αρχαία ελληνική

Ουσιαστικό

θαυμαστής αρσενικό, θαυμάστρια θηλυκό

1. αυτός που θαυμάζει κάποιον/κάποιαν (πχ καλλιτέχνη, ηθοποιό) ή ένα καλλιτεχνικό έργο ή σύνολο ή το ωραίο γενικώς

   οι θαυμαστές της γνωστής τραγουδίστριας ζητούσαν αυτόγραφα όποτε την έβλεπαν

   είναι θαυμαστής της αρχαίας ελληνικής τέχνης και του ωραίου γενικώς

   είναι θαυμαστής του ωραίου φύλου

2. αυτός που φλερτάρει μια γυναίκα

Μεταφράσεις

    θαυμαστής

γαλλικά : admirateur  (fr)

ολλανδικά : bewonderaar  (nl)

Κλιτή μορφή επιθέτου

θαυμαστής

• θαυμαστή, στη γενική του ενικού