θεατής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	θεατής	θεατές
γενική	θεατή	θεατών
αιτιατική	θεατή	θεατές
κλητική	θεατή	θεατές

Ετυμολογία

θεατής < αρχαία ελληνική θεατής

Προφορά

ΔΦΑ : /θɛ.a.ˈtis/

Ουσιαστικό

θεατής αρσενικό

1. που παρακολουθεί ένα θέαμα
2. (συνεκδοχικά) που είναι αμέτοχος σε κάποια ενέργεια

Συγγενικές λέξεις

• θέα
• θέαση
• θέαμα
• θέατρο

Σύνθετα

• τηλεθεατής

Μεταφράσεις

    θεατής

αγγλικά : spectator  (en) γαλλικά : spectateur  (fr)

εσπεράντο : spektanto  (eo) πολωνικά : widz  (pl)

Κλιτή μορφή επιθέτου

θεατής

• θεατή, στη γενική του ενικού

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

θεατής < θεῶμαι < θέα

Ουσιαστικό

θεατής αρσενικό

1. αυτός που παρακολουθεί, που βλέπει κάτι
2. (ειδικότερα) αυτός που παρακολουθεί κάποια θεατρική παράσταση