θυμός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	θυμός	θυμοί
γενική	θυμού	θυμών
αιτιατική	θυμό	θυμούς
κλητική	θυμέ	θυμοί
Απαντάται κυρίως στον ενικό

Ετυμολογία

θυμός < αρχαία ελληνική θυμός

Προφορά

ΔΦΑ : /θi.ˈmɔs/

Ουσιαστικό

θυμός αρσενικό

1. ισχυρό συναίσθημα δυσαρέσκειας ή και εχθρότητας απέναντι σε κάποιον ή κάτι που μας επηρεάζει αρνητικά και μπορεί να προκαλέσει έντονες και καμιά φορά βίαιες αντιδράσεις

   Είναι καλός κατά βάθος, αλλά παρεκτράπηκε πάνω στο θυμό του

   Άσε κάτω τους θυμούς κι έλα να μιλήσουμε λογικά

Συγγενικές λέξεις

• θυμώδης
• θύμωμα
• θυμώνω
• θυμωμένος
• θυμωσιάρης και θυμωτσιάρης

αλλά και

• θυμοσοφία
• θυμοσοφικός
• θυμόσοφος

Συνώνυμα

• αγανάκτηση
• αγρίεμα
• άχτι
• εκνευρισμός
• έξαψη
• κάκια
• μανία
• μπουρίνι
• νεύρα
• νευρίασμα
• οργή
• σύφλογο
• φούρκα
• φρένιασμα
• χολή

Σύνθετα

• εύθυμος
• πρόθυμος
• οξύθυμος

Αντώνυμα

• ηρεμία
• ψυχραιμία

Μεταφράσεις

    θυμός

αγγλικά : anger  (en) βουλγαρικά : гняв  (bg) γαλλικά : colère  (fr) γερμανικά : Ärger  (de) εβραϊκά : כעס  (he) (ka’as) εσπεράντο : kolero  (eo) ίντο : iraco  (io)

ισπανικά : ira  (es) , enfado  (es) , enojo  (es) , rabia  (es) ιταλικά : ira  (it) , rabbia  (it) , collera  (it) λιθουανικά : pyktis  (lt) ολλανδικά : woede  (nl) πολωνικά : złość  (pl) , gniew  (pl) πορτογαλικά : ira  (pt) , raiva  (pt) σλοβενικά : jeza  (sl)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

θυμός < από το ρήμα θύω, πνέω, φυσώ μανιωδώς.

Ουσιαστικό

θυμός αρσενικό

• πνοή
• ψυχή

... πολλὰ δ' ὅ γ' ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν, ... Οδύσσεια, α4

Συγγενικές λέξεις

• θύω
• θυμοειδής