θύελλα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	θύελλα	θύελλες
γενική	θύελλας	θυελλών
αιτιατική	θύελλα	θύελλες
κλητική	θύελλα	θύελλες

Ετυμολογία

θύελλα < αρχαία ελληνική

Ουσιαστικό

θύελλα θηλυκό

1. μεγάλη καταιγίδα με δυνατό άνεμο και βροχή

   συνώνυμα: ανεμοστρόβιλος, σίφουνας, τυφώνας

2. (μεταφορικά) μεγάλη αναστάτωση και αναταραχή
3. (+ γενική) ορμητική εκδήλωση από κάτι

   θύελλα επευφημιών

Εκφράσεις

• όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες : όποιος προκαλεί αναταραχές, υφίσταται χειρότερες συνέπειες

Συγγενικές λέξεις

• θυελλώδης

Μεταφράσεις

    θύελλα

αγγλικά : storm  (en) γαλλικά : tempête  (fr)

γερμανικά : Sturm  (de)