ιδιοτροπία

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ιδιοτροπία	ιδιοτροπίες
γενική	ιδιοτροπίας	ιδιοτροπιών
αιτιατική	ιδιοτροπία	ιδιοτροπίες
κλητική	ιδιοτροπία	ιδιοτροπίες

Ετυμολογία

ιδιοτροπία < ιδιότροπος

Ουσιαστικό

ιδιοτροπία θηλυκό

1. η ιδιότητα του ιδιότροπου
2. ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ενός ανθρώπου, πράγματος ή κατάστασης που φαίνεται παράξενο ή ενοχλητικό ή/και απαιτεί ειδική αντιμετώπιση

Συνώνυμα

• παραξενιά

Μεταφράσεις

    ιδιοτροπία