ιχνηλάτης

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ιχνηλάτης < ελληνιστική κοινή ἰχνηλάτης < ἴχνος + ἐλαύνω

Ουσιαστικό

ιχνηλάτης αρσενικό

1. αυτός που έχει την ικανότητα να διακρίνει τα ίχνη ενός ανθρώπου ή ζώου και έτσι να καθοδηγεί αυτούς που τον/το καταδιώκουν

Συγγενικές λέξεις

• ιχνηλασία
• ιχνηλατώ

Μεταφράσεις

    ιχνηλάτης

αγγλικά : tracker  (en)