κάθαρμα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κάθαρμα	καθάρματα
γενική	καθάρματος	καθαρμάτων
αιτιατική	κάθαρμα	καθάρματα
κλητική	κάθαρμα	καθάρματα

Ετυμολογία

κάθαρμα < αρχαία ελληνική κάθαρμα

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈka.θaɾ.ma/

Ουσιαστικό

κάθαρμα ουδέτερο

• (υβριστικά) ο ελεεινός και τρισάθλιος άνθρωπος, ο ανήθικος

το κάθαρμα, με χτύπησε πισώπλατα!

Συγγενικές λέξεις

• καθαρίζω
• καθαρός
• καθαρμός

Συνώνυμα

• απόβρασμα
• κανάγιας
• παλιάνθρωπος

Μεταφράσεις

    κάθαρμα

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

κάθαρμα < → Η ετυμολογία λείπει.

Ουσιαστικό

κάθαρμα ουδέτερο

1. αυτό που αποβάλλεται όταν καθαρίζουμε κάτι
2. (μεταφορικά) κάθαρμα, ελεεινός
3. τόπος στον οποίο έχει γίνει τελετή καθαρισμού, εξαγνισμού