κάτοικος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κάτοικος	κάτοικοι
γενική	κατοίκου	κατοίκων
αιτιατική	κάτοικο	κατοίκους
κλητική	κάτοικε	κάτοικοι

Ετυμολογία

κάτοικος < αρχαία ελληνική κάτοικος < κατά + οἶκος

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈka.ti.kɔs/

Ουσιαστικό

κάτοικος αρσενικό ή θηλυκό

1. αυτός που μένει (κατοικεί) σε ορισμένο τόπο

   οι κάτοικοι του χωριού αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω της πυρκαγιάς

   ο βρυχηθμός της αρκούδας ξύπνησε όλους τους άλλους κατοίκους του δάσους

Συγγενικές λέξεις

• κατοικώ
• κατοικία
• κατοικημένος
• ακατοίκητος

Μεταφράσεις

    κάτοικος

αγγλικά : inhabitant  (en) γαλλικά : habitant  (fr) , -e

ισπανικά : habitante  (es)