καθαρό

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	καθαρό	καθαρά
γενική	καθαρού	καθαρών
αιτιατική	καθαρό	καθαρά
κλητική	καθαρό	καθαρά

Ετυμολογία

καθαρό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου καθαρός

Ουσιαστικό

καθαρό ουδέτερο

1. γραπτό απαλλαγμένο κατά το δυνατόν από λάθη και μουντζούρες, προορισμένο να παρουσιαστεί σε κάποιον που θα το αξιολογήσει

   αντώνυμα: πρόχειρο

   συνήθως λύνω τις ασκήσεις μου σ'ένα πρόχειρο και μετά τις περνάω στο καθαρό

Μεταφράσεις

    καθαρό

Κλιτή μορφή επιθέτου

καθαρό

• καθαρός, στην αιτιατική του ενικού
• ουδέτερο του καθαρός, στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού