καμπάνα

Ελληνικά (el)

καμπάνα (1)

Ετυμολογία

καμπάνα < λατινική (υστερολατινική) campana < πιθανόν από το όνομα της Καμπανίας, της Νάπολης, οι κάτοικοι της οποίας κατασκεύαζαν καμπάνες

Ουσιαστικό

καμπάνα

1. ηχητικό όργανο που έχει σχήμα ανάποδου κόλουρου κώνου μέσα στον οποίο βρίσκεται ένα γλωσίδι και συνήθως χρησιμεύει για σήμαντρο εκκλησίας ή σχολείου
2. το άκρο σε μπατζάκι παντελονιού όταν έχει σχήμα αρκετά μεγαλύτερο ώστε να θυμίζει καμπάνα (1)
3. (σκωπτικά) η τιμωρία
4. το μπανγκαλόου

Εκφράσεις

• ακούγομαι καμπάνα: ακούγομαι πολύ καθαρά
• για ποιον χτυπά η καμπάνα

Συγγενικές λέξεις

• καμπανάκι
• καμπανούλα
• καμπαναριό

Μεταφράσεις

    όργανο

αγγλικά : bell  (en) γαλλικά : cloche  (fr) ιταλικά : campana  (it)

λατινικά : campana  (la) πολωνικά : dzwon  (pl)