καταδίκη

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	καταδίκη	καταδίκες
γενική	καταδίκης	καταδικών
αιτιατική	καταδίκη	καταδίκες
κλητική	καταδίκη	καταδίκες

Ετυμολογία

καταδίκη < αρχαία ελληνική καταδίκη

Ουσιαστικό

καταδίκη θηλυκό

1. απόφαση δικαστηρίου με την οποία κρίνεται ένοχος ο κατηγορούμενος και του επιβάλλεται ποινή
2. (μεταφορικά) κατάσταση πολύ δυσάρεστη

Μεταφράσεις

    καταδίκη

γαλλικά : condamnation  (fr)

πολωνικά : skazanie  (pl)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

καταδίκη < → Η ετυμολογία λείπει.

Ουσιαστικό

καταδίκη θηλυκό

1. δικαστική απόφαση με την οποία επιβάλλεται ποινή