καταιγίδα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	καταιγίδα	καταιγίδες
γενική	καταιγίδας	καταιγίδων
αιτιατική	καταιγίδα	καταιγίδες
κλητική	καταιγίδα	καταιγίδες

Ετυμολογία

καταιγίδα < αρχαία ελληνική καταιγίς < κατ(α)- + αἰγίς

Η σημασία της λέξης προέρχεται από την ασπίδα του Δία, που παριστανόταν ως αιγίδα, ένα χιτώνα από δέρμα κατσίκας, και πιστευόταν ότι, όταν την έσειε δυνατά, προκαλούσε θύελλα

Προφορά

ΔΦΑ : /ka.tɛ.ˈʝi.ða/

Ουσιαστικό

καταιγίδα

1. πολύ δυνατή βροχή που συνοδεύεται από αστραπές, κεραυνούς και ισχυρούς ανέμους
2. (μεταφορικά) έντονη αναστάτωση που επέρχεται με ορμητικότητα σαν θύελλα

   καταιγίδα αντιδράσεων

Συγγενικές λέξεις

• καταιγιδοφόρος
• καταιγισμός
• καταιγιστικός

Μεταφράσεις

    καταιγίδα

αγγλικά : storm  (en) γαλλικά : tempête  (fr)

πολωνικά : burza  (pl)