κλέφτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κλέφτης	κλέφτες
γενική	κλέφτη	κλεφτών
αιτιατική	κλέφτη	κλέφτες
κλητική	κλέφτη	κλέφτες

Ετυμολογία

κλέφτης < αρχαία ελληνική κλέπτης < κλώψ (ο κλέφτης)

Ουσιαστικό

κλέφτης αρσενικό, κλέφτρα θηλυκό

• που κλέβει χρήματα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία

τη νύχτα που κοιμόμουνα μπήκε κλέφτης στο σπίτι και έκλεψε όλα τα χρυσαφικά

• (μεταφορικά) που πουλάει τα εμπορεύματά του σε απαράδεκτα υψηλές τιμές

μεγάλος κλέφτης, όλα τα πουλάει σε διπλή τιμή!

• (ιστορία) μέλος ένοπλης ομάδας που κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ζούσε στα βουνά και πολεμούσε τους Τούρκους

οι κλέφτες και οι αρματολοί

Συνώνυμα

• απατεώνας
• ασπρορουχάς
• βούτας
• βουτηχτής
• διαρρήκτης
• καμπριολέρ
• ληστής
• μπουγαδάς
• παστρικοχέρης
• πορτοφολάς
• σούφρας
• χαραμής

Συγγενικές λέξεις

• κλέβω
• κλεφτός
• κλεψιά
• κλοπή
• κλέφτικος
• κλεφτά
• κλεφταράς
• κλεφτρόνι

Σύνθετα

• κλεφτοκοτάς
• κλεφτοπόλεμος
• αρχικλέφτης
• κατσικοκλέφτης
• μπουγαδοκλέφτης
• ορνιθοκλέφτης

Δείτε επίσης

• αρματολός

Μεταφράσεις

    όποιος κλέβει

αγγλικά : thief  (en) , robber  (en) αραβικά : لص  (ar) γαλλικά : voleur  (fr) , voleuse  (fr) γερμανικά : Dieb  (de) ιαπωνικά : 泥棒  (ja) , どろぼう ισπανικά : ladrón  (es) ιταλικά : ladro  (it) , ladra  (it) κινεζικά : 窃贼  (zh) κορεατικά : 도둑  (ko)

λατινικά : fur  (la) ολλανδικά : dief  (nl) , dievegge  (nl) ουγγρικά : tolvaj  (hu) πολωνικά : złodziej  (pl) , złodziejka  (pl) πορτογαλικά : ladrão  (pt) ρουμανικά : hoț  (ro) ρωσικά : вор  (ru) σουηδικά : tjuv  (sv) φινλανδικά : varas  (fi)

    κλέφτης επί Τουρκοκρατίας

αγγλικά : klepht  (en)

γαλλικά : klephte  (fr)