κούκος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κούκος	κούκοι
γενική	κούκου	κούκων
αιτιατική	κούκο	κούκους
κλητική	κούκε	κούκοι

Ετυμολογία

κούκος < ηχομιμητική λέξη από την λαλιά του πτηνού

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈku.kɔs/

Ουσιαστικό

κούκος αρσενικό, αρχαία ελληνική κόκκυξ

1. νυκτόβιο ωδικό πτηνό που γίνεται αντιληπτό από την επαναλαμβανόμενη λαλιά του: "κούκου - κούκου", στην αναζήτηση ερωτικού συντρόφου
2. (μεταφορικά) μοναχικό άτομο, ο εργένης
3. σκούφος
4. ρολόι κούκου που σημαίνονται οι ώρες ομόηχα

Εκφράσεις

• μου στοίχισε ο κούκος αηδόνι - που λέγεται σε υπερβολική δαπάνη, πολύ μεγαλύτερη της πραγματικής αξίας
• τρεις κι ο κούκος - πολύ λίγοι

Παροιμίες

• ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη

Μεταφράσεις

    κούκος

αγγλικά : cuckoo  (en) γαλλικά : coucou  (fr) φινλανδικά : käki  (fi)