κραυγή

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κραυγή	κραυγές
γενική	κραυγής	κραυγών
αιτιατική	κραυγή	κραυγές
κλητική	κραυγή	κραυγές

Ετυμολογία

κραυγή < αρχαία ελληνική

Προφορά

ΔΦΑ : /kɾav.ˈʝi/

Ουσιαστικό

κραυγή θηλυκό

1. • Από τ’ ανοιχτό παράθυρο ακούγονταν οι κραυγές των παιδιών που έπαιζαν στην αυλή.

Μεταφράσεις

    κραυγή

αγγλικά : scream  (en) δανικά : råb  (da) γαλλικά : cri  (fr) γερμανικά : Schrei  (de) εσπεράντο : krio  (eo) ιαπωνικά : 悲鳴  (ja) (himei) (ひめい) ισλανδικά : hróp  (is) ισπανικά : grito  (es)

ουκρανικά : крик  (uk) (kryk) πολωνικά : krzyk  (pl) σουαχίλι : mlio  (sw)