κύτος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κύτος	κύτη
γενική	κύτους	κυτών
αιτιατική	κύτος	κύτη
κλητική	κύτος	κύτη

Ετυμολογία

κύτος < αρχαία ελληνική κύτος

Ουσιαστικό

κύτος ουδέτερο (λόγιο)

1. κοιλότητα (αγγείου, σκεύους...)
2. το κάτω κοίλο μέρος του πλοίου

   Το ισχυρότερο παγοθραυστικό από όλα, µε αντιδραστήρες που παράγουν 110 µεγαβάτ και κύτος ικανό να σπάζει πάγους µε ακόµη µεγαλύτερο πάχος (Γιώργος Αγγελόπουλος, Ο Τιτάνας της Αρκτικής, εφ. Τα Νέα, 20/9/2010)

3. το αμπάρι
4. (ανατομία) κοιλότητες του σώματος ανάμεσα σε οστά

   Η εξέταση έδειξε ξένα σώµατα στο κύτος του θώρακα

Συνώνυμα

• αμπάρι
• βαθούλωμα
• εσοχή
• κοιλότητα
• κοίλωμα
• κούφωμα
• σκαφίδιασμα

Αντώνυμα

• έξαρμα
• εξόγκωμα
• έπαρμα
• κύρτωμα
• προεξοχή

Ομώνυμα

• κήτος

Συγγενικές λέξεις

• δίκυτος
• κουτί
• κυτίον

Μεταφράσεις

    κύτος

αγγλικά : hull  (en) γαλλικά : coque  (fr) ιταλικά : scafo  (it) , stiva  (it)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κύτος	κύτει	κύτη
Γενική	κύτους	κυτοῖν	κυτῶν
Δοτική	κύτει	κυτοῖν	κύτεσι
Αιτιατική	κύτος	κύτει	κύτη
Κλητική	κύτος	κύτει	κύτη

Ετυμολογία

κύτος < κύω < (ινδοευρωπαϊκή (ρίζα) ) *(s)qut-, *(s)qeu- (=καλύπτω, κρύβω). Συγγενές με το (σανσκριτικά) skunati (=κρύβω) και το (λατινικά) cutis (=δέρμα)

Ουσιαστικό

κύτος ουδέτερο

1. κοίλωμα, κοιλότητα, καμπύλη

   κύτος/(...) κοιλογάστορος κύκλου (Αἰσχύλος, Ἑπτά ἐπὶ Θήβας, 495)

2. αγγείο, δοχείο
3. κύτος
4. αμπάρι
5. καύκαλο
6. καμπύλη ασπίδας

Εκφράσεις

• κύτος ἀστέριον (ο έναστρος θόλος του ουρανού)

Συγγενικές λέξεις

• κεύθω (=κρύβω)
• σκυτάλη
• σκῦτος