μέταλλο

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μέταλλο	μέταλλα
γενική	μετάλλου	μετάλλων
αιτιατική	μέταλλο	μέταλλα
κλητική	μέταλλο	μέταλλα

Ετυμολογία

μέταλλο < αρχαία ελληνική μέταλλον

Ουσιαστικό

μέταλλο ουδέτερο

1. χημικό στοιχείο που υπερτερεί από τα άλλα (αμέταλλα) στη στερεότητα, το ειδικό βάρος, τη λάμψη, την αντοχή και είναι καλός αγωγός της θερμότητας και του ηλεκτρισμού
2. (μεταφορικά) ευκρινής, καθαρός τόνος φωνής

Συγγενικές λέξεις

• μεταλλικός
• μετάλλινος
• μεταλλείο
• μετάλλευμα

Σύνθετα

• μεταλλωρύχος
• μεταλλόφωνο
• μεταλλουργός

Μεταφράσεις

    μέταλλο

αγγλικά : metal  (en) γαλλικά : métal  (fr)