μέτοικος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μέτοικος	μέτοικοι
γενική	μετοίκου ή μέτοικου	μετοίκων ή μέτοικων
αιτιατική	μέτοικο	μετοίκους ή μέτοικους
κλητική	μέτοικε	μέτοικοι

Ετυμολογία

μέτοικος < από το μετά, που εκφράζει την αλλαγή, και το οίκος, σπίτι, κατοικία.

Ουσιαστικό

μέτοικος αρσενικό

1. ο κάτοικος της Αρχαίας Αθήνας που καταγόταν από άλλη πόλη και δεν είχε πολιτικά δικαιώματα.
2. μετανάστης

Συγγενικές λέξεις

• μετοικεσία
• μετοικώ
• μετοίκηση
• μετοικίζω
• μετοίκιον

Μεταφράσεις

    μέτοικος

αγγλικά : metic  (en) γαλλικά : métèque  (fr) γερμανικά : Metöke  (de) δανικά : metoik  (da) ισπανικά : metic  (es) ιταλικά : meteco  (it)

λατινικά : metoecus  (la) ολλανδικά : metoiken  (nl) φινλανδικά : metoikit  (fi)