μαγκούφης

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μαγκούφης < μαγκαφάς < τουρκική mankafa ("χοντροκέφαλος")

Επίθετο

μαγκούφης, -α/-ισσα, -ικο

1. άτομο που έχει απομείνει χωρίς οικογένεια, άγαμος, ολομόναχος, έρημος

   θα μείνεις μαγκούφης σ' όλη σου τη ζωή!

2. (μεταφορικά) ο άθλιος, ο δυστυχής
3. (μεταφορικά) για άτομα ιδιότροπα που λόγω του χαρακτήρα τους οι άλλοι τους αποστρέφονται

Συγγενικές λέξεις

• μαγκουφιά
• μαγκούφικος

Μεταφράσεις

    μαγκούφης