μετέωρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	μετέωρος	μετέωρη	μετέωρο
γενική	μετέωρου	μετέωρης	μετέωρου
αιτιατική	μετέωρο	μετέωρη	μετέωρο
κλητική	μετέωρε	μετέωρη	μετέωρο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	μετέωροι	μετέωρες	μετέωρα
γενική	μετέωρων	μετέωρων	μετέωρων
αιτιατική	μετέωρους	μετέωρες	μετέωρα
κλητική	μετέωροι	μετέωρες	μετέωρα

Ετυμολογία

μετέωρος < αρχαία ελληνική μετέωρος

Προφορά

ΔΦΑ : /mɛ.ˈtɛ.ɔ.ɾɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /mɛ.ˈtɛ.ɔ.ɾi/ θηλυκό

ΔΦΑ : /mɛ.ˈtɛ.ɔ.ɾɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

μετέωρος, -η, -ο

1. που αιωρείται πάνω από το έδαφος, χωρίς να κινείται προς κάποια κατεύθυνση
2. (μεταφορικά) που βρίσκεται σε αβεβαιότητα ή σε αναμονή
3. (ειδικότερα) που δεν έχει αποφασίσει ακόμη

Συγγενικές λέξεις

• μετεωρίζω
• μετεωρικός
• μετεωρισμός
• μετεωρίτης
• μετέωρο
• μετεωροειδές

Σύνθετα

• μετεωρογραφία
• μετεωρόλιθος
• μετεωρολογία
• μετεωρολογικός
• μετεωροσκοπείο
• μετεωροσκόπηση
• μετεωροσκόπιο
• μετεωροσκόπος

Μεταφράσεις

    μετέωρος

αγγλικά : hanging  (en) , hovering  (en) γαλλικά : en l'air  (fr) γερμανικά : in der Luft (schwebend)  (de) , in der Schwebe  (de) , unentschieden  (de)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ μετέωρος	τὸ μετέωρον	οἱ, αἱ μετέωροι	τὰ μετέωρα
Γενική	τοῦ, τῆς μετεώρου	τοῦ μετεώρου	τῶν μετεώρων	τῶν μετεώρων
Δοτική	τῷ, τῇ μετεώρῳ	τῷ μετεώρῳ	τοῖς, ταῖς μετεώροις	τοῖς μετεώροις
Αιτιατική	τὸν, τὴν μετέωρον	τὸ μετέωρον	τοὺς, τὰς μετεώρους	τὰ μετέωρα
Κλητική	μετέωρε	μετέωρον	μετέωροι	μετέωρα
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			μετεώρω
Γενική-Δοτική			μετεώροιν

Ετυμολογία

μετέωρος < μετά + ἀείρω

Επίθετο

μετέωρος, -ος, -ον (Παραθετικά: μετεωρότερος-μετεωρότατος. Επίρρημα: μετεώρως-μετεωρότερον-μετεωρότατα)

1. αιωρούμενος, ανυψωμένος από τη γη στον αέρα, κρεμασμένος στο κενό, σηκωτός

   μετεώρους ἐξεκόμισαν τὰς ἁμάξας (Ξενοφῶν, Κύρου Ἀνάβασις, 1.5.9)

2. αυτός που βρίσκεται σε μεγάλο ύψος

   μετέωρα χωρία: περιοχές με μεγάλο υψόμετρο

   καὶ πρὸς ἰσχυρὰ καὶ μετέωρα χωρία ἐμβαλὼν ἔκτεινε τοὺς πρώτους (Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι: Πελοπίδας, 32,4)

3. (ναυτική ορολογία) που βρίσκεται στην ανοικτή θάλασσα

   καθορῶσι τὰς τῶν Κερκυραίων ναῦς μετεώρους τε καὶ ἐπὶ σφᾶς πλεούσας (Θουκυδίδης, Ἱστορία, Α48)

4. (μεταφορικά) αβέβαιος, ασταθής

   ἥ τε ἄλλη ῾Ελλὰς ἅπασα μετέωρος ἦν (Θουκυδίδης, Ἱστορία, Β7)

5. κυμαινόμενος, διστακτικός, αβέβαιος

   Οὕτω τὰ μετέωρα τῆς τύχης κινήματα ἐκστῆναί σε τῆς πάλαι θεωρίας ἠνάγκασαν [Ἰσοκράτης, Ἑπιστολαί, 10 (Διονυσίῳ), 1]

6. Τα μετέωρα (ουσιαστικοποιημένο): τα ουράνια σώματα, τα φυσικά φαινόμενα
7. Τὰ μετέωρα: Τα υψηλά και ουράνια δυσκολονόητα νοήματα

   ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Οὐ γὰρ ἄν ποτε/ἐξηῦρον ὀρθῶς τὰ μετέωρα πράγματα (Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, 228)

8. ὄμματα μετέωρα (Ξενοφῶν, Κυνηγετικός, 4, 1): μάτια που εξέχουν, γουρλωτά

Συγγενικές λέξεις

• μετεωρίδιον
• μετεωρίζω
• μετεώρισις
• μετεώρισμα
• μετεωρισμός
• μετεωριστής
• μετεωριστικός
• μετεωροσύνη
• μετεωρότης

Σύνθετα

• μετεωροθήρας
• μετεωροκοπέω
• μετεωροκόπος
• μετεωρολεσχέω
• μετεωρολέσχης
• μετεωρολογέω
• μετεωρολογία
• μετεωρολογικός
• μετεωρολόγος
• μετεωροποιέω
• μετεωροπολέω
• μετεωροπόλος
• μετεωροπορέω
• μετεωροπορία
• μετεωροσκοπικός
• μετεωροσκόπιον
• μετεωροσκόπος
• μετεωροσοφιστής
• μετεωροφανής
• μετεωροφέναξ
• μετεωροφρονέω

Σημειώσεις

• www.perseus.tufts.edu