μεταρρύθμιση

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μεταρρύθμιση	μεταρρυθμίσεις
γενική	μεταρρύθμισης	μεταρρυθμίσεων
	μεταρρυθμίσεως
αιτιατική	μεταρρύθμιση	μεταρρυθμίσεις
κλητική	μεταρρύθμιση	μεταρρυθμίσεις

Ετυμολογία

μεταρρύθμιση < μεσαιωνική ελληνική μεταρρύθμισις < αρχαία ελληνική μεταρρυθμίζω

Προφορά

ΔΦΑ : /mɛ.ta.ˈɾi.θmi.si/

Ουσιαστικό

μεταρρύθμιση θηλυκό

1. σύνολο σημαντικών αλλαγών σε έναν τομέα που αποσκοπούν στη λύση προβλημάτων, την εύρυθμη λειτουργία του, την προσαρμογή του σε νέα δεδομένα κλπ

   εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

2. (με κεφαλαίο αρχικό) η Εκκλησιαστική Μεταρρύθμιση, η κίνηση για την αναμόρφωση της Καθολικής Εκκλησίας που ξεκίνησε με τον Μαρτίνο Λούθηρο και δημιούργησε τις προτεσταντικές εκκλησίες

Συγγενικές λέξεις

• μεταρρυθμίζω
• μεταρρυθμιστής
• μεταρρυθμιστικός

Μεταφράσεις

    μεταρρύθμιση

αγγλικά : reform  (en) , reformation  (en) γαλλικά : réforme  (fr) , réformation  (fr)

ρωσικά : преобразование  (ru)