μοναδικός

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μοναδικός < → Η ετυμολογία λείπει.

Επίθετο

μοναδικός, -ή, -ό

1. που υπάρχει ή συμβαίνει μόνο μία φορά

   τη μοναδική φορά που πήγε για σκι, έσπασε το πόδι του

   κάθε ανθρώπινο ον είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο

2. (σε σχήμα υπερβολής) εξαιρετικός, πάρα πολύ καλός

   η ικανότητά του στις ξένες γλώσσες είναι μοναδική

Συγγενικές λέξεις

• μονάδα
• μοναδικότητα
• μοναδιαίος

Μεταφράσεις

    μοναδικός

αγγλικά : unique  (en)

γαλλικά : unique  (fr)