μοναρχία

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μοναρχία	μοναρχίες
γενική	μοναρχίας	μοναρχιών
αιτιατική	μοναρχία	μοναρχίες
κλητική	μοναρχία	μοναρχίες

Ετυμολογία

μοναρχία < αρχαία ελληνική μοναρχία < μόνος+ αρχή (με την έννοια του μοναδικού, απόλυτου άρχοντα)

Ουσιαστικό

μοναρχία θηλυκό

• μορφή πολιτεύματος όπου η εξουσία συγκεντρώνεται σε ένα και μόνο πρόσωπο (συνήθως βασιλιά ή αυτοκράτορα)

Μεταφράσεις

    μοναρχία

αγγλικά : monarchy  (en) γαλλικά : monarchie  (fr)

πολωνικά : monarchia  (pl) ρωσικά : монархия  (ru) φινλανδικά : monarkia  (fi)